คำนวณเงินชดเชยเลิกจ้าง

ถูกเลิกจ้างได้ค่าชดเชยกี่เดือน

ค่าชดเชยกรณีเลิกจ้างเป็นสิทธิตามมาตรา 118 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน นายจ้างต้องจ่ายให้ลูกจ้างที่ถูกเลิกจ้างโดยไม่มีความผิด และคิดเป็นจำนวนวันของค่าจ้างอัตราสุดท้าย ไม่ใช่เป็นเงินก้อนที่ตกลงกันเอง

จำนวนวันขึ้นกับอายุงานอย่างเดียว เริ่มที่ 30 วันสำหรับผู้ที่ทำงานครบ 120 วันแต่ไม่ครบหนึ่งปี และไปสูงสุดที่ 400 วันสำหรับผู้ที่ทำงานครบยี่สิบปีขึ้นไป ตัวเลขชุดนี้อยู่ในตัวบท ไม่ใช่อัตราที่ประกาศใหม่ทุกปี

ขั้นค่าชดเชยตามอายุงาน

1. ครบ 120 วันแต่ไม่ครบหนึ่งปี ได้ 30 วัน
2. ครบหนึ่งปีแต่ไม่ครบสามปี ได้ 90 วัน
3. ครบสามปีแต่ไม่ครบหกปี ได้ 180 วัน
4. ครบหกปีแต่ไม่ครบสิบปี ได้ 240 วัน
5. ครบสิบปีแต่ไม่ครบยี่สิบปี ได้ 300 วัน
6. ครบยี่สิบปีขึ้นไป ได้ 400 วัน

ค่าจ้างรายวันได้จากการนำค่าจ้างรายเดือนหารด้วย 30 แล้วคูณด้วยจำนวนวันตามขั้น

เรื่องที่เถียงกันบ่อยที่สุด

ขั้นวัดจากอายุงานจริง ไม่ใช่จำนวนปีที่ปัดขึ้น ลูกจ้างที่ทำงานสองปีสิบเอ็ดเดือนยังอยู่ขั้น 90 วัน ไม่ใช่ 180 วัน การถูกเลิกจ้างก่อนครบขั้นถัดไปเพียงไม่กี่สัปดาห์จึงทำให้ค่าชดเชยต่างกันเป็นเท่าตัว

อีกเรื่องคือค่าชดเชยกับค่าบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นคนละก้อน ลูกจ้างที่ไม่ได้รับแจ้งล่วงหน้าตามกำหนดมีสิทธิได้ทั้งสองอย่าง

ทำไมตัวเลขของคุณอาจไม่ตรง

หน้านี้คิดเฉพาะค่าชดเชยตามมาตรา 118 ไม่รวมค่าบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยพิเศษกรณีย้ายสถานประกอบกิจการหรือปรับปรุงหน่วยงาน ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่ยังไม่ได้ใช้ และค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม

ค่าจ้างอัตราสุดท้ายหมายถึงค่าจ้างเท่านั้น ไม่รวมค่าล่วงเวลาหรือโบนัส หากมีข้อโต้แย้งให้ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงาน

คำถามที่พบบ่อย

ลาออกเองได้ค่าชดเชยไหม ไม่ได้ ค่าชดเชยตามมาตรา 118 ใช้กับกรณีที่นายจ้างเป็นฝ่ายเลิกจ้างเท่านั้น

เกษียณอายุถือเป็นการเลิกจ้างไหม ถือเป็นการเลิกจ้างตามกฎหมาย ลูกจ้างที่เกษียณจึงมีสิทธิได้ค่าชดเชยตามอายุงานเช่นกัน

ทำงานไม่ถึง 120 วันได้อะไรบ้าง ไม่มีสิทธิได้ค่าชดเชย แต่ยังมีสิทธิได้ค่าจ้างค้างจ่ายและค่าบอกกล่าวล่วงหน้าตามเงื่อนไข

กรณีไหนที่นายจ้างไม่ต้องจ่าย กรณีตามมาตรา 119 เช่น ทุจริตต่อหน้าที่ จงใจทำให้นายจ้างเสียหาย หรือละทิ้งหน้าที่ติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร